Inleiding
Goede morgen allemaal op deze maandagochtend 8 december 2025. Ik begin traditiegetrouw met een toepasselijk liedje bij de ‘kennisparel’ van vandaag: https://www.youtube.com/watch?v=ssFiUE-T2OA&list=RDssFiUE-T2OA&start_radio=1 Vandaag een prima systematisch overzicht over de effectiviteit betreffende de regulering van zogenaamde precursoren op de ontwikkelingen op illegale drugsmarkten. Drugsprecursoren zijn stoffen die kunnen worden misbruikt voor de illegale productie van verdovende middelen en psychotrope stoffen. Omdat veel van de hiervoor benodigde grondstoffen legaal verkrijgbaar zijn, wenden criminelen zich in toenemende mate tot de groothandel, maar ook kleinhandelszaken en apotheken voor hun bevoorrading.
Veel landen leggen steeds meer nadruk op het reguleren van precursorchemicaliën die worden gebruikt bij de productie van illegale drugs. Maar wat is de impact van precursorregelgeving op het aanbod, de vraag of de daarmee samenhangende schade van drugs? De uitkomsten van bijgesloten ‘kennisparels’ zijn verrassend. Van de geïncludeerde studies worden veertien interventies als effectief beoordeeld en drieëntwintig als ineffectief.
Effectieve interventies leidden tot effecten zoals prijsverhogingen tot wel 100% en een vermindering van de zuiverheid met 40% van de drugs. Tevens worden dalingen in het gebruik van drugs tot 43% in de afgelopen maand geobserveerd. Die vermindering van drugsgebruik houdt aan van maanden tot zeven jaar. Ineffectieve interventies worden gekenmerkt door een focus op ongebruikte chemicaliën, een focus op kleinschalige operaties en die waar leveranciers zich aanpassen aan nieuwe stoffen of geografische routes (geografische criminaliteitsverplaatsing).
Bron
Giommoni, Luca, Kirsty Stuart Jepsen & Shannon Murray (November 2025). Does regulating drug precursors affect illicit drug markets?: An expanded and updated systematic review. Drug and Alcohol Dependence, vol. 276, 1 November, pp. 1-13. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0376871625003539
Summary
Many countries are placing greater emphasis on regulating precursor chemicals used in illicit drug production. However, the latest review on this topic is 14 years old and limited to North American methamphetamine regulations. This review updates and expands on past work by assessing how precursor regulations affect illicit drug markets. We conducted a systematic review following PRISMA guidelines, searching 13 databases and relevant organizational websites for grey literature. Eligible studies quantitatively assessed precursor regulations’ impact on drug supply, demand, or related harms. Due to intervention variability, we used narrative synthesis. Bias risk was evaluated with the EPOC Risk of Bias Tool.
Twenty-six studies met the inclusion criteria, published between 2003 and 2023, focusing on methamphetamine (n = 23), cocaine (n = 3), and heroin (n = 1). Most were from the USA (n = 20), with others from Canada (n = 1), Mexico (n = 1), Australia (n = 3), and the Czech Republic (n = 1). The studies assessed 12 outcomes across 37 interventions, 14 of which were effective and 23 ineffective. Effective interventions led to impacts such as a 100 % price increase, a 40 % purity reduction, and a 43 % drop in past-month drug use, lasting from months to seven years. Ineffective interventions shared three issues: targeting unused chemicals, focusing on small-scale operations, or failing as suppliers adapted to new sources or routes.
Precursor regulation can reduce drug supply, use, and harms. Compared to previous reviews, our review more than doubles the number of included studies and interventions, incorporates recent evidence on heroin and cocaine, covers additional countries, integrates new indicators, and evaluates newer regulatory measures. Precursor regulations can be effective but are not a universal solution. Their success depends on how they are designed and where they are applied.
Policymakers must consider local drug market structures, including production methods, operation scale, and supply channels. They should also anticipate potential displacement effects, particularly in regions with porous borders where regulations might shift precursor sourcing to neighbouring areas. Coordinating regulations across jurisdictions helps minimize such displacement. Additionally, the availability of alternative chemicals that could replace regulated precursors must be considered.
While there is reason for optimism, maintaining the effectiveness of precursor regulations may become challenging due to emerging trends like pre-precursors, designer precursors, easier chemical sourcing, and today’s fast‑moving global market. Precursor regulations can reduce the supply, use, and harms of heroin, cocaine, and methamphetamine. However, they are not a one-size-fits-all solution. Their effectiveness depends on how they are designed and the context in which they are implemented.
Afsluitend
Tijdens het ‘parelvissen’ afgelopen week kwam ik een prima overzicht tegen over de stand-van-zaken betreffende de herziening van de EU-wetgeving inzake drugsprecursoren: https://www.europarl.europa.eu/thinktank/en/document/EPRS_BRI(2025)774691 Dat past natuurlijk mooi bij de bijgesloten ‘kennisparel’ van die van vandaag, dus sluit ik dat document daarom ook bij deze ‘kennisparelmail’. Het hoofddoel van de Europese Unie-regelgeving inzake drugsprecursoren is het vinden van een evenwicht tussen het beschermen van de legitieme belangen van bedrijven die chemische stoffen commercialiseren voor legale economische activiteiten en de noodzaak van controles om te voorkomen dat deze stoffen worden gebruikt voor de productie van illegale verdovende middelen.
Maatregelen ter beheersing van de handel in drugsprecursoren voorkomen echter slechts gedeeltelijk het illegale gebruik ervan. Ondanks hervormingen om controles op nieuwe stoffen sneller toe te passen hebben criminele netwerken aangetoond dat ze de regels kunnen omzeilen door ongereguleerde en steeds nieuwere stoffen te gebruiken voor de verdere productie van verdovende middelen en psychoactieve stoffen. Ze grijpen ook kansen aan die worden geboden door de nieuwe modus operandi van de wereldhandel via post- of onlineplatforms.
Het opnemen van stoffen die aan strenge controle zijn onderworpen op een lijst is niet langer voldoende. Daarmee is regelgeving inzake drugsprecursoren slechts één van de beschikbare instrumenten geworden om misbruik ervan te voorkomen, te verminderen en uiteindelijk te beëindigen. De noodzaak om de regelgeving inzake drugsprecursoren te herzien, zoals voorzien in het werkprogramma van de Europese Commissie voor 2025, wordt niet ter discussie gesteld. Die herziening moet echter worden begrepen en ontworpen binnen het bredere beleidskader inzake de strijd tegen drugshandel. Tevens moet het worden ondersteund door operationele maatregelen, zoals innovatieve technologieën voor de detectie van drugsprecursoren binnen de EU en daarbuiten. De Commissie zal het nieuwe voorstel naar verwachting medio december 2025 publiceren.