Inleiding
Goede morgen allemaal op deze mooie donderdag 3 april 2025. Ik vertrek zo meteen naar Utrecht om bij Reclassering Nederland: https://www.reclassering.nl/ deze presentatie te geven: https://www.researchgate.net/publication/342803309_Het_beeld_van_de_criminaliteit_in_Nederland_anno_2025_Trends_achtergronden_en_verklaringen Maar voordat ik in de trein stap eerst nog een ´kennispareltje´ versturen waar dit liedje bij hoort: https://www.youtube.com/watch?v=sfp8xrNAS6I Bijgesloten ´kennisparel´ biedt een systematisch overzicht betreffende de wereldwijde literatuur in het Engels, Nederlands, Spaans en Portugees over de impact van drugs gerelateerde rechtshandhavingsactiviteiten op de omvang van ernstig geweld en moord.
Centraal staat de vraag: wat is de effectiviteit van drugs gerelateerde rechtshandhavingsactiviteiten op ernstig geweld en moord? Om deze vraag te onderzoeken zij er 5 sub vragen onderzocht:
1. Zijn bepaalde soorten drugs gerelateerde rechtshandhavingsactiviteiten effectief in het verminderen van ernstig geweld en moord?
2. Welke aspecten van drugs gerelateerde rechtshandhavingsactiviteiten maken ze waarschijnlijker/minder effectief in het verminderen van ernstig geweld en moord?
3. Hebben bepaalde soorten drugs gerelateerde rechtshandhavingsactiviteiten onbedoelde gevolgen, zoals verergering van negatieve ernstige gewelds- en moordresultaten?
4. Wanneer drugs gerelateerde rechtshandhavingsactiviteiten negatieve ernstige gewelds- en moordresultaten genereren, welke factoren leiden dan tot deze onbedoelde gevolgen?
5. Hoe verschillen ernstige gewelds- en moordresultaten met betrekking tot drugs gerelateerde rechtshandhavingsactiviteiten per land en lokale gebieden, en waarom?
Een opvallende hoofdconclusie is dat de beschikbare evidentie duidelijk maakt dat drugs gerelateerde rechtshandhavingsactiviteiten van beperkte effectiviteit zijn bij het verminderen van geweld. Sterker nog, verschillende studies tonen een verband aan tussen drugs gerelateerde rechtshandhavingsactiviteiten en een toename van geweld in plaats van een afname van dat geweld.
Bron
Wadsworth, Elle, Mafalda Pardal, Lucy Strang, Laura Atuesta, Fin Oades, Emily Hutton, Eric Sevigny & Emily Lawson (March 2025). The impact of drug-related law enforcement activity on serious violence and homicide: A systematic review. London: Home Office, 61 pp. https://www.gov.uk/government/publications/drug-related-law-enforcement-activity-and-serious-violent-crime/the-impact-of-drug-related-law-enforcement-activity-on-serious-violence-and-homicide-a-systematic-review
Summary
The UK Home Office commissioned RAND Europe to systematically review the global literature in English, Dutch, Spanish and Portuguese on the impact of drug-related law enforcement activity on serious violence and homicide between 2011 and 2024. The research was commissioned to inform work the Home Office and other government departments undertook to implement the most recent Drugs Strategy ‘From Harm to Hope: a 10-year drugs plan to cut crime and save lives’, published under the 2019 to 2022 Johnson Conservative government. Part of the Drugs Strategy related to stepping up the level of law enforcement on illicit drug-related activity. This review addresses the following research question in the global literature: What is the impact of drug-related law enforcement activity on serious violence and homicide?
To explore this question, we examined 5 sub-questions:
- Are certain types of drug-related law enforcement activity effective in reducing serious violence and homicide?
- What aspects of drug-related law enforcement activity make them more/less likely to be effective in reducing serious violence and homicide?
- Do certain types of drug-related law enforcement activity have unintended consequences, such as worsening adverse serious violence and homicide outcomes?
- When drug-related law enforcement activity generates adverse serious violence and homicide outcomes, what are the factors that lead to these unintended consequences?
- How do serious violence and homicide outcomes relating to drug-related law enforcement activity differ by country and local areas, and why?
This report reviews the evidence on 8 types of drug-related law enforcement activities (Chapter 3):
- selective enforcement for a specific area or group
- leadership removal
- attack or removal of a drug trafficking organisation member
- arrests or charges
- illegal crop eradication
- drug seizures
- military interventions
- multi-jurisdictional anti-drug coordination and resourcing
It also explores possible barriers to effectiveness and contributing factors that may help such activities reduce violence (Chapter 4). The report then analyses differences between and within countries regarding these interventions and their outcomes (Chapter 5).
The report concludes with reflections and implications from this review’s findings (Chapter 6), as follows:
Overall, the available evidence suggests that drug-related law enforcement activities are of limited effectiveness in reducing violence. Indeed, more studies demonstrated an association between drug-related law enforcement activities and increased violence than decreased violence. Selective enforcement tactics appeared the most promising in their capacity to reduce violence, although the evidence base covered in this review is limited. Passive drug-related law enforcement activities, such as increasing police presence in known drug market areas, appear promising in reducing violence. However, less evidence is available on the effectiveness of these interventions than on active law enforcement activities.
The causal mechanisms of violence reduction are under-explored in the literature. However, several studies discussed supply disruptions, focused deterrence and positive relationships between police and communities as potential success factors. Barriers to the effectiveness of violence-reduction efforts included the resilience of drug markets, the cultural significance of violence in some drug trafficking organisations, and law enforcement’s limited resources.
This review did not identify any UK-based evidence – most research came from the Americas. While most law enforcement activities in this review also occur in the UK, the results are not directly replicable in a UK setting. Evidence on the relationship between drug-related law enforcement and serious violence and homicide over the last decade is lacking. What was previously effective (or ineffective) in reducing violence may yield different results now. More evidence is needed on the effectiveness of drug-related law enforcement activities in retail-level markets or prison settings in reducing violence. Relevant agencies planning and implementing drug-related law enforcement activity should consider the risk of increased violence, particularly for interventions for which available evidence suggests a strong association (for example, leadership removal and seizures). Future UK research on drug-related law enforcement and violence could focus on interventions that may reduce violence, such as selective enforcement, and whether the findings presented can be validated.
Afsluitend
De aanpak van de drugsindustrie / georganiseerde misdaad in Nederland is sterk gericht op het voorkomen van door misdaadgroepen gepleegd geweld. In Nederland zijn we aardig op de hoogte van het gepleegde geweld binnen de georganiseerde misdaad, zie bijvoorbeeld deze eerder verstuurde ´kennisparel´: https://prohic.nl/2024/11/14/793-14-november-2024-geweld-van-de-georganiseerde-misdaad-in-beeld-moord-doodslag-en-aanslagen-met-explosieven-fenomeenbeeld-2024/ En deze over liquidaties in Nederland: https://prohic.nl/2024/02/01/659-1-februari-2024-liquidaties-in-nederland-ontwikkelingen-en-achtergronden-van-schutters-en-andere-betrokkenen-extra-editie-kennisparel/
Maar ook het gebruik van geweld door spelers die betrokken zijn bij georganiseerde misdaad neemt toe in de Europese Unie (EU), in termen van frequentie, ernst, zichtbaarheid en impact. Het meeste geweld concentreert zich op en rond belangrijke doorvoerpunten en transportknooppunten die worden gebruikt voor het smokkelen van goederen, met name drugs. Tegelijkertijd zijn vuurwapens een belangrijke factor in het toenemende geweld dat wordt gepleegd door georganiseerde misdaadgroepen. De toegenomen concurrentie tussen rivaliserende criminele groepen heeft geleid tot een overloop van geweld in de publieke ruimte, waardoor onschuldige omstanders in gevaar worden gebracht en soms zelfs worden gedood.
Een belangrijk kenmerk van georganiseerde misdaadmarkten is het onderlinge wantrouwen onder de actieve leden werkzaam binnen de verschillende misdaadorganisaties. Criminelen vertrouwen elkaar simpelweg niet. Daarom moeten georganiseerde misdaadorganisaties haar leden stimuleren, hetzij door dreiging met geweld, hetzij door goed gedrag te belonen veelal via financiële incentives. Interne geweldpleging moet dus ook de nodige aandacht krijgen. Want geweldsuitbarstingen binnen de georganiseerde misdaad kunnen ook ´onschuldige´ omstanders treffen. De kosten van het gebruik van geweld zijn afhankelijk van de middelen die de politie inzet voor het onderzoeken van intern geweld binnen de organisaties. Dit betekent dat de politie invloed kan uitoefenen op de keuzen van georganiseerde misdaadorganisaties. Bij het ontwerpen van de optimale strategie voor misdaadbestrijding moet hiermee rekening worden gehouden.
Georganiseerde misdaadorganisaties worden geconfronteerd met het probleem van het handhaven van de interne discipline. Onder elkaar hebben leden van georganiseerde misdaadorganisaties de reputatie niet betrouwbaar te zijn: onderling wantrouwen is een kenmerk binnen die organisaties. Omdat georganiseerde misdaadorganisaties goede redenen hebben om geen gebruik te maken van een transparante financiële huishouding zijn er volop mogelijkheden om van de organisatie te stelen. Daarom is de toepassing van onderling geweld binnen de meeste georganiseerde misdaadorganisaties de manier om hun leden te disciplineren. Bedreigingen met lijfstraffen, de dood of het intimideren van de dierbaren en familieleden en buren zijn een onderdeel van het illegale / criminele handelen.
Bij de aanpak van (onderling) geweld kan de overheid gebruik maken van de mogelijkheid dat ze, meer dan haar tegenstander, vertrouwen kan organiseren en flexibiliteit en hiërarchie goed met elkaar kan verbinden. Noodzakelijke voorwaarde is steeds om helder te bepalen op welke uitkomsten van de aanpak wordt ingezet. Daarbij moeten middelen / methoden als ‘samenwerking’, ‘programmatische aanpak’ en ‘barrièremodel’ zuinig en effectief worden ingezet. Met alleen samenwerken om samen te werken tegen georganiseerde misdaad komen we er niet, vroeger niet en nu ook niet.
Ook de hoofdconclusie uit bijgesloten ´kennisparel´ stemt weinig hoopvol voor wat betreft de toegepaste strategieën / interventies door de politie om drugs gerelateerd geweld tegen te gaan. Veel van die interventies werken averechts zo blijkt. Deze bevindingen komen grotendeels overeen met die van een eerdere systematische review waaruit blijkt dat strengere rechtshandhaving van de drugswetgeving op zichzelf waarschijnlijk niet zal leiden tot een vermindering van het geweld op de drugsmarkt, maar dat het geweld juist zou kunnen verergeren: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0955395911000223 En dat kan niet de bedoeling zijn lijkt mij. Om van te leren bij de Nederlandse aanpak van georganiseerde drugscriminaliteit.